Bezrobocie a płeć

Instytucje zajmujące się pomocą bezrobotnym kobietom, możemy podzielić na dwie kategorie. Są to publiczne służby takie jak: Wojewódzkie Urzędy Pracy, Powiatowe Urzędy Pracy, Ośrodki Pomocy Społecznej, Poradnie Psychologiczno-Pedagogiczne, Centrum Pomocy Rodzinie. Do drugiej kategorii zaliczamy niepubliczne instytucje rynku pracy: agencje zatrudnienia, instytucje szkoleniowe, instytucje dialogu społecznego instytucje partnerstwa lokalnego. Niektóre z tych instytucji wzajemnie się wspierają przy realizacji szkoleń, projektów unijnych, kursów. Daje to bezrobotnym kobietom poczucie, że nie są osamotnione ze swoimi problemami oraz mogą uzyskać różnorodne wsparcie w tym najtrudniejszym dla siebie okresie. Usługi pośrednictwa pracy oraz poradnictwa zawodowego od początku istnienia problemu bezrobocia były podstawowym sposobem walki z tym zjawiskiem. Pośrednictwo pracy udziela pomocy osobą poszukującym pracy, a względem obecnych zapisów ma obowiązek także pomagać bezrobotnym w znalezieniu. Ma ono być zgodne z kwalifikacjami, stanem zdrowia oraz nie może być oddalone od miejsca zamieszkania powyżej 1,5 godziny dojazdu środkami komunikacji publicznej. Niestety nie każdy bezrobotny korzysta z tego typu pomocy. Również wiele instytucji nie przejmuje się aż tak bardzo losem bezrobotnych mieszkańców. A jak wiadomo by coś się zmieniło musi być praca wielu osób. Na pewno urzędnicy mają większe możliwości i to oni powinny na samym początku wyjść do osób bezrobotnych. A oni z kolei muszą przyjąć taką pomoc.

Both comments and pings are currently closed.