Konrad Mazowiecki – władca niespełniony

W naszej historii jest kilku władców, których ambicje było niewspółmierne do środków jakie mieli do dyspozycji i tego co osiągnęli. Jednym z nich był mazowiecki książę dzielnicy, Konrad. Będąc synem Kazimierza Sprawiedliwego i młodszym bratem Leszka Białego, księcia senioralnego miał możliwości zrobienia kariery. Z powodu wieku, jednak był dopiero drugi w kolejce do tronu krakowskiego, który objął jego brat. Z Leszkiem też przez wiele lat mieli w wielu sprawach wspólny front, na przykład w antypruskiej krucjacie. Tym tematem Konrad był osobiście zainteresowany, ponieważ coroczne wyprawy łupieżcze niszczyły jego księstwo. Dopiero jednak tragiczna śmierć jego brata w 1227 pod Gąsawą, sprawiła, że Konrad pojawił się na scenie politycznej jako samodzielny i do tego bardzo ambitny gracz. Chciał zdobyć tron krakowski po bracie, dlatego walczył z Henrykiem Brodatym, najsilniejszym księciem dzielnicowym, nie mógł go jednak pokonać. Został trzykrotnie pokonany przez oponenta. Porwał ona jako zakładnika żądań księcia śląskiego. Musiał go jednak wypuścić. W kolejnych latach dalej próbował zdobyć tron krakowski, tym bardziej, że w 1241 roku pod Legnicą poległ Henryk Pobożny, książę małopolski i śląski, syn Henryka Brodatego. Wtedy Konrad osiągnął upragniony cel. Jednak stronnicy jego bratanka Bolesława Wstydliwego pokonują Konrada w 1243. Walczy on jednak do końca życia o to, by ucieleśnić idee księcia senioralnego. Problemy wewnętrzne i spadek sił uniemożliwiły realizację tych ambitnych planów. Umarł w roku 1247, po jego śmierci jednolite do tej pory Mazowsze rozpadło się na parę pomniejszych księstw.

Both comments and pings are currently closed.