Style wychowania w rodzinie

Każda rodzina posiada swój indywidualny styl życia wewnątrzrodzinnego, na który składa się sposób wyrażania uczuć, komunikowanie się między jej członkami, hierarchia wartości i norm. Ten indywidualny styl życia rodziny to „sposób sprawowania kontroli rodzicielskiej nad dzieckiem. Rodzice, w pełni odpowiadają za swoje dzieci, za ich rozwój fizyczny, psychiczny i moralny. Zachwiane równowagi w jednej z tych obszarów powoduje późniejsze problemy wychowawcze. Wybór postawy i stylu wychowawczego wpływa na ukształtowanie się psychiki dziecka i jego funkcjonowanie w społeczeństwie. W literaturze przedmiotu wyróżnia się style wychowawcze: demokratyczny, autokratyczny, liberalny i niekonsekwentny. Dyscyplina demokratyczna sprzyja kreowaniu dziecka niezależnego w myśleniu, otwartego, przejawiającego inicjatywę w działaniu. Pozwala również kształtować pozytywny obraz własnej osoby. Styl, ten nie tylko daje dziecku szeroki margines swobody, ale także uczy, że każdy czyn niezgodny z obowiązującymi normami zostaje ukarany. Rodzice, stosujący ten styl wychowania przyczyniają się do zahamowania rozwoju emocjonalnego, społecznego i moralnego swoich dzieci. Dziecko nie ma możliwości poznania samego siebie, ograniczone jest jego samopoznanie i wszelka inicjatywa. Style wychowanie nie występują w czystej postaci w rodzinie. Różnorodność sytuacji zmusza rodziców do czerpania z każdego ze stylów, aby prawidłowo ukierunkowywać rozwój swojego dziecka. Tylko w ciepłej, życzliwej i zgodnej atmosferze rodzinnej istnieje możliwość prawidłowego przebiegu rozwoju członków rodziny.

Both comments and pings are currently closed.