Zakonnicy na wojnie

Podczas krucjat powstały zgromadzenia zakonne mające dwa zadania, po pierwsze opiekę na chorymi, po drugie ochronę pielgrzymów. Dopiero później pojawił się postulat walki z niewiernymi. W tych instytucjach połączono rycerską waleczność i mnisią ascezę. Do najbardziej znaczących zakonów należeli Krzyżacy, skądinąd znani nam dobrze, Templariusze i Joannici. Chciałabym skreślić kilka słów o tych ostatnich. Wywodzili się oni przede wszystkim z rycerstwa włoskiego. Po upadku krucjat, po różnych perturbacjach losowych, zakonnicy św. Jana przenieśli się na Rodos. Stworzyli państwo, którym doskonale zarządzali, a dodatkowo porządnie zabezpieczyli fortyfikacjami. Dzięki handlowi państwo zakonników rosło w siłę gospodarczą. Tym samym miało wielu wrogów. Dwoma głównymi oponentami były Egipt Mameluków i osmańska Turcja. Jednak zakonnicy wcale się nie bali żadnego z nich. Najpierw odparli wielki najazd Egipcjan, potem obronili się przed napadającymi na nich Osmanowie. Oba najazdy miały miejsce w XV wieku. Wykazały jak silne jest władztwo joannickie. Pamiętajmy że w tym samym czasie Turcy gromili kolejne narody bałkańskie i podbili Konstantynopol. Jednak kiedy w XVI wieku do walki z zakonnikami stanął Sulejman Wspaniały, po długim, krwawym i wyczerpującym oblężeniu Rodos padło. Joannici przenieśli się na Maltę i tutaj też musieli mierzyć się z Turkami w 1565 roku. Jednak tym razem to zakonnicy okazali się silniejsi. Od tej pory aż do XIX wieku rządzili i gospodarowali na Malcie.

Both comments and pings are currently closed.